تبلیغات
خوشه ای بهار - الغنوشی و مصر

خوشه ای بهار

روز موعود آن چنان هم دور نیست...

جمعه 15 بهمن 1389

الغنوشی و مصر

نویسنده: سینا   طبقه بندی: سیاسی، 

نظر راشد الغنوشی درباره تحولات مصر

   

 

رهبر مسلمانان تونس كه  پس از 22 سال تبعید به وطن خود بازگشت در مقاله‌ای به بررسی انتخابات فرمایشی در مصر و فسادهای حكومت مبارك پرداخت و مصر را به غنیمتی جنگی تشبیه كرد كه مفسدان ظرف چندین سال پول هنگفتی به چنگ زده‌اند.

به گزارش فارس، پایگاه خبری الجزیره در گزارشی به قلم "راشد الغنوشی" ضمن پرداختن به انتخابات اخیر مصر و اقدامات رئیس‌ جمهور این كشور در تلاش برای موروثی كردن قدرت، به بررسی رویكرد گروه‌های این كشور در این برهه از تاریخ مصر و نیز اقدام حاكمیت در طرد كامل اخوان‌المسلمون از عرصه سیاسی در مصر می‌پردازد.

 

 

*انتخابات آزاد و سالم از مهم‌ترین شاخصه‌های نظام دموكراتیك است

الغنوشی در مقاله خود آورده است كه انتخابات آزاد و سالم از مهم‌ترین شاخصه‌های نظام دموكراتیك است و در نوع خود بهترین وسیله‌ای است كه عقل از آن برای ساخت دولتی بر پایه اراده ملت بهره می‌گیرد كه در آن با معرفی نخبگان به شكل دورهای امكان تجدید دولت از طریق رقابتی سالم فراهم می‌شود.

اگر انتخابات، بارزترین سازوكار و نشانه نظام دموكراتیك مدرن باشد، كل این نظام را شامل نمی‌شود، بلكه به‌عنوان جزئی از یك كل، جزئی از یك سیستم عمومی خواهد بود كه مجموعه‌ای از فرصت‌ها را در استفاده از رسانه میان رقیبان فراهم می‌آورد و مثلا حزب حاكم آن را احتكار نمی‌كند، این سازوكار استقلال قضائی را تضمین، توافق میان رقبا را بر اساس یك سری قواعد عملی مانند سازوكار و قوانین حاكم بر انتخابات تنظیم می‌نماید تا بدین ترتیب حزب حاكم به تنهایی این ساز و كارها و قوانین را وضع نكند.

*غالب دولت‌های عربی طی 50 سال گذشته تبدیل به نظامی دیكتاتور شده‌اند

اگر با استمرار این وضع قدرت در قبضه جریان حاكم باقی بماند، گریزی از پذیرش خالی بودن این عملیات سیاسی از هرگونه محتوای دموكراتیك نیست؛ بدین ترتیب حتی با نقاب دروغینی از دموكراسی، شاهد یك حكومت دیكتاتوری طاغوتی مستبد صرف خواهیم بود و این وضعی است كه از دیكتاتوری قبل هم بدتر است، چرا كه نفاق بدتر از كفر بوده و خطر دشمن ظاهر كمتر از دشمن در نقاب دوست است.

غالب دولت‌های عربی طی 50 سال گذشته از نظام دموكراتیك جزء تبدیل به نظام دیكتاتوری شده‌اند كه یك حزب و بلكه یك شخص در آن حكومت می‌كند و تعدد ظاهری كاندیداها آن تنها یك ماسك، بر روی همان فسادهای پیشین است كه وظیفه اصلی آن تضمین مشروعیت ظاهری است.

*رژیم مبارك باعث ملغی شدن نظارت قضائی جزئی در روند انتخابات شده است

حال باید دید موضع‌گیری حكومت مصر در قبال این روند چیست؟ حكومت مصر الگویی عربی از حركت به سمت نظام سلطنتی در پوشش دموكراسی است؛ انتخابات مجلس قانون‌گذاری اخیر، تعبیر روشنی از این نوع حركت است و این روند به تعبیر روزنامه‌نگار گاردین در اول دسامبر "مسخره"، "مضحك " و به نوعی "مصیبت‌بار" است؛ آیا حزبی در جهان باقی مانده كه با فعالیت در قالب سیستمی تكثرگرا به موفقیتی 95 درصدی دست یابد و از روشنفكران جامعه كسانی را پیدا كند كه از روی خلوص و با این نسبت و یكپارچگی فرآیند حاصل از آن دفاع كنند؟

به اعتقاد نویسنده این یك سقوط دهشتناك همراه با تمسخر و مصیبت است. آنچه از جانب این حكومت متقلب رخ داد، خیلی هم غیرمنتظره نبود. حزب حاكم مشخصه‌های روشنی از خود نشان داده كه نشان از عزم اكید و جدی این رژیم در بكارگیری و نابودی مابقی حیات نظام و حكومت است؛ تا جائیكه با اقدام به تلفیقات قانونی، باعث ملغی شدن نظارت و نگهبانی قضائی جزئی در روند انتخابات شده و كلیه عملیات انتخاباتی از جمله نظارت بر برگه‌های انتخاباتی و حتی شمارش آراء را نیز بر عهده دستگاه‌های امنیتی و اداری خود نهاده است.

*مبارك دیگر ابایی از شفاف‌گویی سیاسی و ارتكاب گناه در ملاء عام ندارد

حكومت مصر چند روز پیش از انتخابات مجلس دست به قلع و قمع رسانه‌ای زد تا از این راه صداهای مخالف را بخواباند؛ مسئله بسیار روشن است كه رویكرد حكومت ارتكاب و انجام تقلب است، آن‌هم نه در اتاق‌های تاریك بلكه كار را به مقابل دوربین كشانده كه نشان از آن است كه دیگر ابایی از شفاف‌گویی سیاسی و ارتكاب گناه در ملاء عام ندارد.

آیا لازم است حكومت برای بقای خود دست به تقلب زده و اراده رقیبان را به چالش بكشاند و تا این حد افكار عمومی را به شهادت بگیرد؟ آیا اكثریت 51 درصدی یا یك سومی برای ادامه و بقای طرح‌های حكومت كافی نبود؟ اگرچه نظام‌های دیكتاتوری همگی مغرور و وظیفه‌نشناسند اما روشن است كه این سطح از تكبر و نادیده گرفتن سایرین از سوی حكومت ناشی از این اندیشه و احساس است كه حزب حاكم می‌تواند با گذار از این امتحان سرنوشت‌ساز خطر وجودی در مورد بقای خود را كم و نادیده می‌گیرد و با پدیده به چالش كشاندن فرعون مقابله كند.

*حكومت مصر در چنگال چپاولگران اقتصادی

فرعون پدر با چهرهای شبییه مردگان از اتاق تشریح بیرون آمد درحالیكه مصمم بود میراث سلطنت را به فرعون پسر منتقل كند. اما در نظام مصر با تمامی قوانین آن، قانونی برای انتقال آسان حكومت وجود ندارد، لذا جایی برای توجه به آراء مشوش مجلس آینده كه عهده‌دار انجام این مأموریت است وجود ندارد؛ حال دراین میان دیگران هرچه می‌خواهند بگویند.

اضافه بر این حكومت مصر تبدیل به غنیمتی جنگی در چنگال گربه‌های چاق و فربه شده است، ثروتمندانی كه تنها ظرف چند سال بنام خصوصی‌سازی و بازسازی ساختار اقتصادی، ثروت عمومی و اندوخته چند ده ساله ملت را، آن هم زیر نظر سازمان‌های غارتگر بین‌المللی به چنگ آوردند.

بدترین تصویر فساد حكومت جمع شدن سلطنت حكومتی در كنار سلطنت پولی و مالی است و این همان چیزی است كه امپراطوران مافیایی احزاب را بر آن داشت كه كرسی‌های مجلس را نزدیك‌ترین راه در ذخیره ثروت، دفاع از آن و حفاظت خود در برابر تبعات آن ببینند، آن‌هم در كشوری كه هنوز نبض قضایی آن می‌زند.

*بكارگیری مفهوم "اپوزیسون " در مورد نظام مصر یك اشتباه بزرگ است

چگونه می‌توان جلوی این مافیا را در رسیدن به كرسی‌های پارلمان گرفت؟ اگر شمار این افراد بیش از كرسی‌های پارلمان باشد، چگونه می‌توان مجال را برای مخالفان باز گذاشت؟ حتی بالاتر از این چگونه می‌توان بدون راه انداختن جنگی كه منتهی به قتل شود، زمینه را برای رقابت میان آنها بازگذاشت؟ این‌ها مسائلی است كه به شكلی بی‌سابقه به وجود آمده‌اند. ما با باندهایی طرف هستیم كه دولت را ربوده، ملت را به گروگان گرفته و همگان را تبدیل به غلام و برده كرده‌اند، اوضاع سایر نظام‌های عربی نیز به همین صورت است.

نویسنده در ادامه گزارش خود به بررسی عملكرد مخالفان در شرایط كنونی پرداخته و می‌نویسد: اگر نسبت به استفاده از كلمات دقیق باشیم، هنگام صحبت از نظام‌های عربی و در صدر آنها مصر، بكارگیری مفهوم "اپوزیسون " یك اشتباه بزرگ است؛ چرا كه این كلمه از اركان اساسی و ماهیت نظام دموكراتیك به‌شمار می‌آید كه بدون آن نظام دموكراتیك شكل نمی‌گیرد، تا جائیكه در نظام دموكراتیك رهبر اپوزیسون در موقعیتی قرار دارد كه به وی اجازه داده می‌شود دیدارهای متناوبی با رهبر حزب حاكم برگزار كند و ضمن اطلاع از مسائل مهم با هم به مشورت بنشینند.

*اپوزیسیون اصلی در مصر حزب اخوان‌المسلمون است

در حالیكه در نظام‌های غیردموكراتیك، حزب حاكم اگر اپوزیسیون را ریشه كن نكند، این حق را برای خود می‌بیند كه آنها را منزوی یا تبعید نماید و بگونه‌ای با آن معامله كند كه گویی یك پرونده امنیتی مانند مواد مخدر و حتی خطرناكتر از آن است. در بهترین حالت (مانند اوضاع كنونی مصر) گاهی با چشم‌پوشی و گاهی نیز به شیوه سركوب با آنها برخورد می‌شود تا سخنی از اپوزیسیون اصلی یعنی حزب ممنوعه اخوان‌المسلمون گفته نشود.

زمانیكه ما در چنین نظامی از احزاب اپوزیسیون سخن می‌گوییم، هم خود گمراه شده‌ایم و هم دیگران را گمراه كرده‌ایم، هم دچار توهم شده‌ایم، هم دیگران را به توهم می‌اندازیم. ما چه به صورت قانونی یا اجرایی ازطریق انتخابات است كه در حكومت مشاركت می‌كنیم و نام آن را هم اعتدال و میانه‌روی در مقابل غلبه و حتی تشدد می‌گذاریم. این مسأله می‌تواند منجر به تغییرات مورد نظر ما در تبدیل سبك خودكامه تجار به دموكراسی شود؛ یعنی نظامی در خدمت مردم و نه برعكس، نظامی كه برای آنها امنیت را در برابر گرسنگی و ترس فراهم می‌آورد؛ ما غلبه را رد و نام این كار را میانه‌روی می‌گذاریم.

*مصر برای بهبود اوضاع نیاز به اصلاحات از طریق مشاركت دارد

تجربه مشاركت احزاب اسلامی و غیراسلامی در این قبیل نظام‌ها نشان می‌دهد احزاب نتوانسته‌اند طبیعت این قبیل نظام‌ها را تغییر دهند و در بیشتر كشورها اگر هم تبدیل به شاهدان دروغین نشده باشند، به عقب نشسته و گاها از هم می‌پاشند. وظیفه صندوق‌های رأی تغییر نظام و سیستم نیست بلكه تغییر در درون اتفاق می‌افتد، آن‌هم زمانیكه دموكراسی قابل اصلاح بوده و نخبگان جامعه بتوانند بر روی یك الگو به توافق رسیده و با كمك روش‌هایی خاص به‌گونه‌ای عمل كنند كه تبادل قدرت میان آنها صورت بگیرد و سطح درگیری‌ها از صرف غالب و مغلوب به یك سطح سیاسی سالم برسد؛ این دستاورد نظام دموكراتیك است كه باید به دست بیاید.

ایده ایجاد تغییرات در مصر طی سال‌های اخیر از سوی جمعی از نخبگان مطرح شد؛ این افراد به سطحی از آگاهی رسیدند كه دریافتند برای متوقف ساختن سیر نزولی مصر، قرار گرفتن این كشور در مسیر رشد صحیح، بهبود اوضاع، خارج شدن از حالت جبر و حاشیه‌سازی، نیاز شدیدی به اصلاحات از طریق مشاركت دارد كه این مهم با شعار تغییر ممكن خواهد بود.

*وظیفه نخبگان مصری نجات مردم از چنگ باندهای غارت است

جنبش الكفایة متشكل از شماری از نخبگان جسور از تمامی طیف‌ها بود كه طی سال اخیر و به‌ویژه بعد از بازگشت دكتر البرادعی و جمع شدن نیروهای جوان و جدید به گرد وی تبدیل به جمعیت ملی تغییر شد. پیوستن اخوان‌المسلمون به این جنبش نیز یك اتفاق بزرگ بود كه با توجه به وزن و اثرگذاری بالای اخوان طرح تغییری كه راكد مانده بود، از نو زنده شد.

نارضایتی و دلخوری نظام حاكم از محور جدیدی كه فراتر از درگیری‌های دوجانبه میان اخوان، ناصری‌ها، لائیك‌ها، مسلمین و قبطی‌ها شكل گرفته، كاملا مشخص بود. وظیفه كنونی رقابت بر سر غنائم و تقسیم قدرت نیست، چرا كه این غنیمت‌ها بر حسب طبیعتش غیرقابل تقسیم است، بلكه وظیفه كنونی نجات ملت و مردم و آزادسازی اراده ملی از چنگ باندهای غارت و نیز بسیج تمامی نیروها در زمینه شهروندی و برابری حقوق و تكالیف است.

موضع‌گیری نسبت به انتخابات كه جمعیت تغییر به آن یورش برد یك امتحان بود كه در ایستادگی مقابل آن شكست خورد و این منطق سود و زیان بود كه پیروز شد. زمانیكه برخی طرف‌های كوچك اعلام تحریم كردند، اخوان نیز اعلام كرد در صورت تحریم از سوی همگان موضع تحریم خود را اعلام خواهد كرد، به محض اینكه حریان الوفد، مشاركت خود را اعلام كرد، همه متوجه شدند كه معامله‌ای علیه اخوان‌المسلمون صورت گرفته تا جای آنها را به‌عنوان رهبری اپوزیسیون در مجلس بگیرند، اخوان‌المسلمون اعلام مشاركت كرد.



*سهم اخوان‌المسلمون در رسوایی حكومت مبارك

البته صرف مشاركت گروه‌ها در انتخابات برای آنها خالی از منفعت نیست، چرا كه زندگی همیشه خیر یا شر كامل نیست؛ انتخابات بویژه برای جنبش‌های ممنوعه فرصتی بود تا خود را اثبات و به مردمی كه از آن محروم شده‌اند برسد؛ هر چند وجود اخوان و عموم اسلام‌گراها، دیگر نیازی به شهادت دیگران ندارد و تولد و مرگ این جنبش‌ها از خارج محقق نمی‌شود.

حكومت دیكتاتوری همواره مشروعیت قانونی نداشته و نیاز دارد تا یك جنبش اسلام‌گرا كه حقیقتا بهترین و صادقانه‌ترین الگوی ملت است، آن را به رسمیت بشناسد. اخوان‌المسلمون اشتباه نكردند كه پنداشتند مشاركت آنها سهم بسزایی در رسوایی حكومت و رو كردن حقیقت آن داشته است؛ اما مشاركت اخوان با این هدف صورت نگرفت بلكه هدف این گروه دستیابی به شماری از كرسی‌های پارلمان حتی اگر كمتر از قبل باشد، بود. در واقع اگر اخوان به درصد بالایی از كرسی‌ها نیز دست می‌یافتند، نمی‌توانستند چیزی از سیاست‌های كلی داخلی و خارجی نظام را تغییر دهند.

بیهوده است اگر بگوییم كه حكومت استبدادی قابل تقسیم است، چرا كه به تعبیر ابن خلدون طبیعت سلطنت رو به فردیت دارد و چیزی جز مطالبه‌گری قوی نمی‌تواند جلوی آن را بگیرد.


علت دور كردن اخوان آن هم با این حدت و شدت در چیست؟ هیچ كس از كسانی كه از حجم و گستردگی اخوان و نیز عمق و امتداد آن اطلاع دارند، از جادوگران فرعون باور نمی‌كنند كه محبوبیت این حزب رو به زوال است؛ اینان بر این باورند كه حزب به‌ویژه طی سال‌های اخیر با تمامی حیاتی كه توانسته به مجلس و فعالیت‌های آن ببخشد با بدست گرفتن رهبری اپوزیسیون مجلس دچار فروپاشی شده است، البته اعضای جماعت اخوان‌المسلمون باید از مهندسان طرح انزوای خود متشكر باشد كه آنها را در حركت به سوی تغییر در مصر كمك كرد، چرا كه راندن اخوان تا بدین حد اگر چه آنها را به سمت خشونت نمی‌كشاند اما با همه تلخی و اهانت صورت گرفته خشم خود را فرو می‌خورند و این همان چیزی است كه عملكرد اخوان را برای حضور و تغییر، نزد افكار عمومی بهتر می‌سازد و دیگر شیوخ نمی‌توانند حماسه جوانان را تحقیر و از ترس ناشی از آن بكاهند.



*جایگاه متمایز مصر در میان كشورهای عربی

اگر حكومت نیمی از كرسی‌های مجلس یا كمتر از آن را در اختیار اخوان قرار می‌داد، می‌توانست جنبش جوانان را به بازی بگیرد و آن را مهار كند. پس علت این اقدام حكومت چیست؟ حماقت یا حق‌السكوتی كه به سران ضد اسلام و ضمانت حمایت آنها از موروثی شدن حكومت پرداخت شده است؟ همه اینها ممكن است.

الغنوشی در پایان گزارش خود آورده است: این مضحكه انتخاباتی سبب شد زمینه برای جمع‌آوری نیرو در پشت طرح جبهه ملی كه اهداف ملی‌گرایانه مردمی را دنبال می‌كند و وجدان و دغدغه انسان مصری را خطاب قرار می‌دهد فراهم شود، به‌ویژه از حمایت بخش‌های روستایی و بسیاری از مناطقی كه از سیاست‌های موجود، سیاست معیشت و سیاست امنیت ملی در قبال حمایت از نیروهای مقاومت فلسطین و ... متضرر شده‌اند.

با تمام اهمیتی كه سرزمین‌های عربی و اسلامی دارند، اما مصر در میان ملت‌ها از مكانی متمایز برخوردار است؛ بگونه‌ای كه توجه عموم به سمت این كشور است و از پس تاریكی نوید فجر و طلوعی جدید را می‌بیند كه قادر است موازنه قدرت منطقه و جهان را به نفع ملت‌ها تنظیم نماید.

نویسندگان

صفحات جانبی

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً

ال یس

ترانه"تو آمدی"از سامی یوسف

لوگو لوگو

Boycott israeli goods ,تحریم کالاهای صهیونیستی


www.shereno.com *** شما کجایید؟ *** اخبار روز از سایت خبری تابناک
p align="center">جادوی کلمات

رتبه سنج

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


بنر

آل یاسین

<فیلم>